Sting, 2 december 2010
China , Beijing 7°

Fantastic Four, Fantastic Forever

Beste trouwe lezers,

Over precies 24 uur vertrekt mijn vliegtuig weer naar het koude, besneeuwde Nederlandse. Dan is alles afgelopen, dan is de magie weg en dan ben ik niet meer de koning te rijk, zoals dat hier afgelopen maanden geweest is. Dan moet ik afscheid nemen van de Tailor, van mijn collega’s, van het wild rijden, van spugende Chinezen, van grappige Engelse uitspraken en vertalingen, van het leven als werkende, van het tourguide spelen, van elke dag uit eten gaan, van te hard afdingen, van het wonen in een hotelkamer, van het net doen alsof ik heel druk aan het werk ben terwijl ik me eigenlijk verveel, van elke dag alleen naar bed gaan en ’s ochtends door mijn telefoon gewerkt worden, van het uitzicht over het Bird’s Nest vanuit mijn kamer, van de housekeeping die twee keer per week mijn kamer schoonmaakt, van het uit verveling even gaan shoppen en overladen thuiskomen terwijl er nog steeds geld in mijn portemonnee zit, van het nemen van een taxi als het eigenlijk maar 5 minuten lopen is, van luxeproblemen als ‘waar moeten we vandaag gaan eten, daar ben ik gisteren al geweest en daar eergisteren ook al’ en ‘wat voor cadeautje moet ik nu weer kopen, ik heb nu al twee keer iets gekregen, maar weet niet wat ik zelf moeten geven’, van het boos kijken als er een Chinees in de weg loopt en dat dat ook door hun begrepen wordt, van de staff canteen waar ik de laatste maand nooit meer mijn favoriete noodles ben tegengekomen, van het restaurant waar ik me als gast ging vermommen zodat ik rustig van het gratis luxe buffet kon genieten in plaats van met alle gasten te moeten praten over hun problemen, van danspasjes oefenen in de lobby terwijl ik aan het werk ben, van Chinese uitspraken als ‘meo’, ‘boejouw’, ‘bu zhu dao’, ‘sja má?’ en ‘djendama?’, van Nederlandse uitspraken als ‘Absoluut’, ‘Heus’, ‘zo gaan we dat niet meer doen’ en ‘Tjik’(op de valreep), van verstoppertje spelen op mijn kamer om stiekem te roken, en vooral van alle avonturen die ik heb mogen meemaken met mijn 3 nieuwe vrienden.

Als zij er niet zouden zijn geweest weet ik niet eens of ik het wel zou hebben volgehouden, laat staan al die leuke dingen meegemaakt. Verhalen uitwisselen over leuke en minder leuke ervaringen, bijna elke dag uit eten, reisjes naar Tianjin en Datong, elkaars gasten verwelkomen en vermaken, samen alle toeristische attracties bezoeken, levensverhalen aan elkaar vertellen en levensvragen aan elkaar stellen. Ik zal nooit meer vergeten wat ik hier heb meegemaakt. Ik zeg: Fantastic Four, Fantastic Forever!

Eigenlijk wilde ik dit verhaal wijden aan de verjaardag van Jolyn, die we uitermate goed hebben gevierd als je het mij vraagt, aan de laatste weken in Beijing, waarin we een heleboel dingen moesten ondernemen vanwege de Napkin waarop we een lijstje hadden gemaakt en allen hadden ondertekent, en aan het afronden van mijn stage (ik had gisteren de laatste dag), maar dat laat ik nu eens aan anderen over. Ik heb er ook geen tijd voor, want zoals gezegd vertrekt mijn vliegtuig over 24 uur, dus is het tijd om in te pakken, voor de laatste keer naar Lily Nails te gaan, wellicht nog wat aankopen te doen, met mijn managers uit eten te gaan, van mij twee in Beijing overgebleven vrienden voorlopig afscheid te nemen en mezelf voor te bereiden op de reis die morgenavond om 20.20 uur in Amsterdam zal eindigen. Dan is alles voorbij, dan is de magie over en moet ik overal afscheid van nemen.

Iedereen bedankt voor het lezen de afgelopen 6 maanden, bedankt voor al jullie lieve berichtjes en medeleven.

Maar nu zie ik jullie weer gewoon in Nederland!

Tot snel!
Sting

Naar Sting in China bellen kan nu wel heel goedkoop met HalloBuitenland.nl